- Kamień kotłowy

Powszechnie znany jest fakt, że sole wapnia i magnezu rozpuszczone
w wodzie powoduje twardość wody. Jeżeli woda zasilająca jest twarda,
powoduje ona powstawanie w kotle kamienia kotłowego i mułu.

Kamień kotłowy może być: węglanowy, gipsowy i krzemianowy. Kamień
węglanowy składa się z węglanu wapnia oraz węglanu lub wodorotlenku
magnezu. W zależności od natężenia cieplnego powierzchni ogrzewalnej
oraz intensywności odparowania wody, kamień może być twardy i ścisły
przy powolnym odparowaniu lub miękki przy gwałtownym odparowaniu.
Kamień gipsowy, bardzo ścisły i twardy, powstaje na powierzchniach
o dużym obciążeniu cieplnym. Kamień krzemianowy odznaczający się
najniższym współczynnikiem przewodności cieplnej, jest bardzo trudny do
usunięcia. Odmiana wapniowa kamienia krzemianowego daje kamień
twardy i ścisły. Odmiana sodowa powstająca w wysoko obciążonych
elementach kotła - daje kamień gliniasty. Ponieważ woda zasilająca
zawiera zwykle węglany, siarczany oraz krzemiany - powstające osady
dają kamień kotłowy mieszany.

Innym rodzajem osadów może mniej groźnych, ale gromadzących się
w kotłach jest muł, który powstaje podczas zasilania kotłów wodą uprzednio
zmiękczoną, której twardość szczątkową usuwa się za pomocą fosforanu
sodowego. Wydzielony muł usuwa się z kotła w wyniku odmulania.

Powstające powłoki kamienia kotłowego i mułu powodują zmniejszenie
wymiany ciepła przez ścianki powierzchni ogrzewalnych, co z kolei jest
przyczyną obniżenia sprawności kotła i nadmiernego zużycia
paliwa. Ponadto wytworzone osady powodują przegrzewanie metalu, co
z biegiem czasu prowadzi do jego przepalenia.

W przypadku obecności tlenu i dwutlenku węgla w wodzie kotłowej, może
wystąpić korozja podosadowa, co powoduje wyższe koszty
oczyszczenia. Substancje gazowe rozpuszczone w wodzie surowej,
przede wszystkim tlen i dwutlenek węgla sprzyjają rozwojowi życia
biologicznego a obecność ich w wodzie zasilająoej jest wysoce szkodliwa.
Tlen i dwutlenek węgla w stanie wolnym, jako gazy agresywnie,
przyczyniają się do wywołania wzmożonej korozji.

Wprowadzenie do kotła wody zawierającej twardość magnezową może
spowodować wytworzenie kwasu solnego w wyniku rozszczepienia chlorku
magnezowego. W celu zabezpieczenia kotła przed nadmiernym zatężeniem
wody kotłowej, kocioł należy okresowo odmulać i odsalać. W ten sposób
odprowadzone mogą być również substancje stałe wydzielone z wody
kotłowej w ozasie pracy kotła. Szkodliwa dla kotła jest rówmież obecność
oleju w wodzie kotłowej.

Obecnośó zawiesiny w wodzie, a szczególnie twardość wody zasilającej,
mogą powodować w połączniu z olejom tworzenie się warstwy obniżającej
przenikanie ciepła. W następstwie tego, w silnie ogrzanych częściach kotła,
występują naprężenia materiałowe powodujące z kolei wystąpienie
nieszczelnośoi w połączeniach rurowych roztłaczanych oraz wybrzuszenie
i pęknięcia.

Dotrzymanie obowiązujących warunków czystości wody i pary wraz
z przestrzeganiem wytycznych w tym względzie jest możliwe, jeżeli
kontrola chemiczna prowadzona jest w sposób ciągły i pewny. Jest to
jedyny sposób zagwarantowania bezawaryjnej pracy kotła.

zamów okresowy przegląd kotła